Συμπέρασμα, Γιάννης Ρίτσος

Αυτό το παράθυρο είναι μοναχό.
Αυτό το αστέρι είναι μοναχό,
σαν ένα τσιγάρο ξεχασμένο στο τραπέζι -
καπνίζει, καπνίζει στο γαλάζιο, μοναχό.

Κ'εγώ είμαι μοναχός, είπε.
Ανάβω το τσιγάρο μου, καπνίζω.
Καπνίζω και σκέφτομαι. Δεν είμαι μοναχός.